Wij vormen een nieuw gezin

Wij vormen een nieuw gezin. Na mijn scheiding ben ik christen geworden en heb vervolgens echte liefde leren kennen.

Liefde van God en van een nieuwe man. Het gaat erg goed met ons maar het geloof roept bij mijn oudste kinderen weerstand op. Ik vind het lastig om openlijk over God te praten in mijn gezin. Na alle moeilijke en verdrietige jaren wil ik graag de harmonie bewaren.

Antwoord Bert Reinds: In het algemeen kun je zeggen dat geloofsopvoeding te maken heeft met overtuiging en afstemming. De kwaliteit van jouw overtuiging en het rekening houden met de persoon die je tegenover je hebt, bepalen de kwaliteit en geloofwaardigheid. Kinderen kunnen we, wat dat betreft, niet voor de gek houden. Ze hebben een speciale antenne voor echt of nep en als je hart gloeit, kunnen er vonken overspringen.

Omdat jij en je kinderen een leven kent met en zonder geloof in God, wordt dat door de kinderen als het staan in twee werelden beleefd. In de periode dat deze overgang plaats vond deed ook de puberteit zijn intrede. Deze combi heeft een grote impact op hun mate van zelfvertrouwen. Bijvoorbeeld: hoe vertel ik het mijn vrienden?

De onzekerheid over de vraag 'wie ben ik' speelt al een rol, en als dan voor jou opeens het roer om moet maakt dat je leven nog onzekerder. De reactie van je kinderen, van afweer en vast houden wat ze hebben, lijkt me dan ook vanzelfsprekend. Daar komt bij dat ik me kan voorstellen dat vooral de oudste kinderen, ook loyaal willen blijven aan hun vader. Ondanks de misschien wel nare periode met hun vader. Het meegaan in jouw geloof geeft hen misschien het idee dat zij hun vader verloochenen. Kortom je verlangen om over het geloof te praten in je gezin is heel begrijpelijk, maar voor de kinderen is het niet vanzelfsprekend om daarin mee te gaan.

Wat te doen?

In huis zijn regels, daar hebben kinderen zich aan te houden. Regels die gebaseerd zijn op principes, normen en waarden. Afhankelijk van onder meer leeftijd en karakter krijgen de regels vorm en inhoud. Dat voor jouw deze huisregels nu geënt zijn op het geloof lijkt me duidelijk. Dat betekent bijvoorbeeld dat je tijdens de maaltijd leest en bidt, dat er in huis niet gevloekt en gescholden wordt, dat je naar de kerk gaat. Zolang zij bij jou in huis wonen hebben ze uit respect daar rekening mee te houden. Dat doe je ook als een van de ouders overtuigt vegetariër wordt. Daarnaast lijkt mij, gezien de gezinsgeschiedenis, dat matigheid in het uiten op zijn plaats is. Ik zei eerder dat geloofsoverdracht ook met afstemmen te maken heeft. In juist dat afstemmen is het van belang dat je de kinderen niet gaat irriteren. De bijbel spreekt in Deut 6:5-9 over inprenten. Daar zit het woordje prent=plaatje in. Laat maar zien wat je gelooft, daden hebben meer effect dan preken. Conclusie: Geef vrijmoedigheid niet prijs, blijf verantwoordelijkheid dragen door de leiding te blijven houden, en laat vooral de liefde van Jezus zien die in jou is weggelegd.

Tip: Op 10/11 februari 2012 is er een 'rondom het kind' conferentie (www.rondomhetkind.com) wellicht een idee om daar naar toe te gaan om ideeën op te doen. Op deze conferentie worden tientallen workshops en seminars gehouden en een scala aan boeken en verwerkingsmateriaal over geloofsoverdracht aangeboden.

Geplaatst door Petra Kok op donderdag 02 februari 2012 om 15:41