1. Nieuw boek: 'Voor jou wil ik de allerbeste mama zijn'

    Boekje_Annemarie_-_klein'Voor jou wil ik de allerbeste mama zijn - belevenissen van een niet-perfecte moeder' is het net verschenen boek van Annemarie van Heijningen (o.a. columniste in Visie). De uitgave doet een boekje open over de opvoeding door humor, zelfspot, ernst, etc. Een voorproefje...

    Anne-Sofie

    De wissel is omgezet. We zijn nu noorderlingen en omdat alles toch al heel anders is, besluiten we ook meteen om twee kittens te nemen. Twee pluizige pastoriepoesjes die met gemak in je hand passen. Ze moeten een naam, maar wat verzin je, voor twee mauwende mormeltjes met vergeet-mij-niet-ogen? 'Jip en Janneke,' zegt Manuel. 'Amalia en Alexia,' zeg ik. 'Anne en Sofie,' zegt Marvin. Ik kijk verbaasd op. Anne en Sofie? Hoe komt 'ie daar nu bij? 'Zo heet een meisje uit mijn klas,' verklaart Marvin kort en bondig. Het lot wordt geworpen en Manuel wint. Vertel me nu niet dat Jip een jongetjesnaam is – tenslotte was Jip van Wijngaarden een actrice en geen acteur, nietwaar. Evengoed blijft Marvins inbreng bij me hangen. Ik word er ronduit nieuwsgierig van. Tot voor kort waren meisjes een soort van noodzakelijk kwaad. Raadzaam je er zo weinig mogelijk mee te bemoeien. En nu is daar ineens - op zijn nieuwe school - een Anne-Sofie.

    Wanneer we op een morgen bij school arriveren, klinkt er achter mij een felle, mopperende meisjesstem: "Afschuwelijk gewoon! Ik trek dat ding nooit meer aan, mam!" Het klinkt me zo bekend in de oren, dat ik me omdraai. Een meisje dat dingen zegt die ik zélf gezegd zou kunnen hebben, moet ik nader bekijken. Ik zie warrige, roodachtige vlechten, een mond vol grote-mensen-tanden en levendige groene ogen. Die ogen kijken straal langs mij heen, richting mijn zevenjarige zoon. Ik werp een blik opzij. Marvin staat haar idolaat aan te staren. "Hoi Marvin," zegt het meisje dan. "Hoi," zegt Marvin, meer niet. Ik weet genoeg. Dit is ze dan blijkbaar. Anne-Sofie.

    Die middag staat ze voor me. Ze kijkt me vorsend aan. "Is het waar dat u tegen Marvin gezegd heeft: Hallo meneer de Uil, uw onderbroek is vuil?" Ik begin te lachen: "Dat weet ik niet meer hoor. Ik zeg zoveel, dat kan ik allemaal niet onthouden." Ik buig me voorover en fluister: "Het zou best kunnen. Soms, héél soms, zeg ik weleens iets geks." Ze begint samenzweerderig met me mee te lachen en de verering in haar ogen is onmiskenbaar. Ze is zo echt en zo levend, dat ik Marvins keuze zonder meer kan appreciëren.

    Later hoor ik van haar moeder dat ze het over me heeft gehad. "De moeder van Marvin is heel grappig mam, ze heeft echt humor. Toch voedt ze haar kinderen ook wel heel goed op hoor." En van zo'n vreemdsoortig compliment uit de mond van een zevenjarig meisje, loop ik dagenlang te grijnzen. Misschien... nu ja... misschien doe ik het toch zo slecht nog niet.

    Het boekje 'Voor jou wil ik de allerbeste mama zijn - belevenissen van een niet-perfecte moeder' is verkrijgbaar voor 12,50 euro. De opbrengst is voor stichting Chris.

    Leuk om te zien: een opname van Annemarie van Heijningen over haar boek voor Family7.  

    Deel dit bericht ook via:
    Tip een vriendHyvesNuJIJLinkedinFacebook

    Plaats reactie