Tupperwareparty

Vorige week ben ik officieel ingewijd in het land der moeders. Zoonlief is inmiddels vijftien maanden, maar ik hoor er pas echt bij sinds ik de tupperwareparty van mijn moeder bezocht. Een echt mamading.

Sinds de emancipatie zijn er niet zoveel mamadingen meer. Papa maakt inmiddels ook poepluiers schoon, net als toiletten, badkamers en vloeren. Ook al winkelend sport ik papa's te over. Net als in de speeltuin en op school. Maar een tupperwareparty bezoekt geen enkele man. Geen enkele!

Zelf zat ik vorige week dus wel tussen de handige brooddozen, ideale poetsdoeken en onverwoestbare keukenhulpjes. Al snel werd mij duidelijk dat de inhoud van mijn keukenkastjes alles behalve compleet is. En dan hebben we het nog niet over de omslachtige manier van koken die ik erop na houd. Uien snijden met een keukenmesje is echt uit de tijd. En een koekje bewaren in ordinair Blokker-plastic: een belediging voor de lekkernij. Dan vergeet ik nog de keukenschaar: multifunctioneel en hij kan zo in de vaatwasser.

Driftig bladeren in het tupperwareboekje hoorde ik het allemaal aan. Ondertussen nipten we van onze thee, zoals het hoort tijdens een echte mamabijeenkomst. Na een uur begon ik mij af te vragen wat ik op mijn bestellijst zou zetten. Het hele boekje bestellen was budgettechnisch niet mogelijk. Het werd een moeilijke keuze, zo verzekerde mij ook de verkoopster – die haar vak overigens prima verstond.

Het werden twee poetsdoeken – 'je raam is echt in een handomdraai ontdaan van de vette vingertjes'. Onmisbaar nu zoonlief lopend alle ramen, deuren en kozijnen in huis onveilig maakt. Ook schafte ik twee babylepeltjes aan. Echte mamadingen, werd mij wel duidelijk toen papa zijn wenkbrauwen flink fronste toen ik over mijn tupperwareavontuur vertelde.

Vol verwachting wacht ik nu op de levering. En stiekem denk ik aan een eigen tupperwareparty. Gezellig met mijn mamavriendinnen om de tafel, dampende theeglazen in onze handen en snuffelend in onze tupperwareboekjes. Dat moet een heus feestje worden!

Deel dit bericht ook via:

Geplaatst door Esther van Lunteren op vrijdag 27 januari 2012 om 09:38